Forum Forum Edukacji Techniczno Informatycznej Strona Główna
POMOC Rejestracja SzukajFAQ Zaloguj
MAKROSKOPOWA BUDOWA DREWNA

 
Odpowiedz do tematu    Forum Forum Edukacji Techniczno Informatycznej Strona Główna » Drewno Zobacz poprzedni temat
Zobacz następny temat

MAKROSKOPOWA BUDOWA DREWNA
Autor Wiadomość
fasaf



Dołączył: 30 Paź 2008
Posty: 103

Post MAKROSKOPOWA BUDOWA DREWNA Odpowiedz z cytatem
3.5. Budowa makroskopowa drewna
Określenia. Elementami makroskopowej budowy drewna określa się te jego części składowe, które są dostrzegalne okiem nie uzbrojonym lub przez lupę. Są to: rdzeń, drewno (twardziel i biel), kora oraz niekiedy widoczne również promienie rdzeniowe (np. w drewnie dębu i buka).
Rdzeń. Rdzeń drewna stanowi fizjologiczną oś pnia. Zbudowany jest z cienkościennych komórek miękiszowych, które w początkowym stadium rozwoju są żywe później obumierając są wypełniane powietrzem. Na przekro¬ju poprzecznym pnia rdzeń zarysowuje się w postaci większej lub mniejszej plamki o ciemniejszym zabarwieniu od otaczającego drewna. Rzadko wystę¬puje w środku pnia, przeważnie mimośrodowo. Na przekroju podłużnym za¬znacza się jako ciemny pasek wzdłuż osi pnia.
Średnica rdzenia w drewnie drzew iglastych wynosi 1 do 5 mm, nieco większa jest w drewnie drzew liściastych. Rdzeń jest najcieńszy w części odziomkowej; jego grubość zwiększa się stopniowo aż do nasady korony, po czym znowu maleje. Kształt rdzenia bywa przeważnie okrągły lub owalny. Niekiedy jego zarys jest charakterystyczną cechą rozpoznawczą pew¬nych rodzajów drzew, np.: trójkątny — olchy, czworokątny — jesionu, pięciokątny — topoli, gwiaździsty — dębu.
Drewno. Drewno stanowi zasadniczą część pnia. Zajmuje ono przestrzeń między rdzeniem a warstwą łyka i kory. Drewno jest materiałem o nierównomiernej budowie, ma różny wygląd zewnętrzny, a jego cechy fizyczne i mechaniczne (wy¬trzymałość) zmieniają się zależnie od rozpatrywanego kierunku przekroju. Drewno jest materiałem niejednorodnym, różnokierunkowym (anizotropowa budowa drewna).
Zróżnicowaną budowę drewna dostrzega się wy¬raźnie na trzech przekrojach jego pnia.
Na przekroju poprzecznym zaznaczają się warstwy rocznych przyrostów — słoje roczne a w drzewach niektórych rodzajów (np. dąb) rów¬nież promienie rdzeniowe o ciemniejszym zabar-wieniu. Na przekroju podłużnym pro¬mieniowym przyrosty roczne – słoje roczne
- występują w postaci pionowo przylegających warstw ułożonych równolegle do kierunku rdzenia, a na przekroju podłużnym stycznym – w postaci parabolicznych smug.
Przyrosty roczne, nazywane słojami rocznymi, układają się warstwowo wokół rdzenia jako współśrodkowe pierścienie. Są one wytwarzane na skutek podziału komórek miazgi twór¬czej. W każdym okresie wegetacji powstaje jeden słój roczny, dzięki czemu drzewo przyrasta co roku na grubość i wysokość. Poszczególne warstwy przyrostu rocznego na wysokość mają kształt stożków wokół osi rdzenia, przy tym każdy nowy stożek jest wyższy od poprzedniego o jednoroczny przyrost drzewa. Z liczby słojów rocznych na przekroju poprzecznym pnia w części odziomkowej można określić w przybliżeniu wiek drzewa.
Szerokość przyrostu rocznego (słoju) jest to odległość w kierunku promie¬niowym między dwoma granicami przyległych przyrostów rocznych. Zmienia się ona na poszczególnych wysokościach pnia (strzały). Największą szerokość mają słoje w partii odziomkowej, następnie szerokość słojów maleje i ponownie wzrasta w części wierzchołkowej pnia drzewa. Niekorzystne warunki klimatyczne (susza, zimne lato) wpływają ujemnie na roczny przyrost drzewa, co zazna¬cza się również zwężeniem przyrostu słojów rocznych w drewnie. Ciepły i wilgotny okres wegetacji może zapewnić znaczne poszerzenie słojów rocznych. Przyjęte kryteria podziału — ustalają w praktyce dwa rodzaje drewna: wąskosłoiste i szerokosłoiste. Drewno o szerokości słoju powyżej 3mm określa się jako szerokosłoiste, drewno zaś poniżej 3mm szerokości słoju - jako wąskosłoiste (np. sortymenty tarcicy lotniczej - 2 mm), przeciętną szerokość słoju do celów praktycznych określa się wg wzoru

w którym:
S - przeciętna szerokość słoju w mm,
n - liczba słojów rocznych mierzona na odcinku 100 mm w połowie promienia (po 50 mm w
stronę rdzenia i kory).
Najlepsze właściwości ma drewno o równomiernym przebiegu i układzie słojów, których szerokość stopniowo maleje od rdzenia w kierunku obwodu, a zarys ich upodobnia się do koła. Wszelkie nieprawidłowości w przebiegu i układzie słojów uważa się za cechę ujemną. W każdym słoju rocznym na przekroju poprzecznym uwydatniają się bardziej lub mniej widoczne warstwy drewna wczesnego i późnego.
Drewno wczesne jest zbudowane z cienkościennych komórek i powstaje jako przyrost roczny wczesny na początku okresu wegetacyjnego w po¬staci porowatej wewnętrznej warstwy przyrostu w słoju rocznym. Drewno wczesne drzew zwłaszcza iglastych wyróżnia się mniejszą spoistością i jaśniej¬szą barwą od ciemniejszej warstwy drewna późnego, dlatego granice słojów rocznych są wyraźne.
Drewno późne powstaje jako przyrost roczny późny w końcu okre¬su wegetacji zewnętrznej warstwy słoju rocznego, zbudowanej z komórek grubościennych i bardziej zwartych. Drewno późne większości drzew, zwłasz¬cza iglastych, ma komórki wyraźnie różniące się od pozostałych komórek drewna wczesnego większą grubością błon i ciemniejszym zabarwieniem. Gęstość drewna późnego w słoju rocznym jest także prawie 1,5 raza większa od gęstości drewna wczesnego, a ponadto odznacza się ono większą twardością i wytrzymałością. Z badań na obciążenia mechaniczne drewna wynika, że jego wytrzymałość w dużym stopniu zależy od procentowego udziału warstwy drewna późnego w słoju rocznym.
Na przekroju poprzecznym drewna wielu rodzajów drzew część zewnę¬trzna jest jaśniejsza od części wewnętrznej położonej wokół rdzenia. Część drewna jaśniejsza, stanowiąca obwodową warstwę przekroju pnia i gałęzi (aktywna fizjologicznie w rosnącym drzewie), nazywa się bielem. Natomiast wewnętrzna strefa drewna pnia i gałęzi zwykle o ciemnym zabarwieniu (fizjologicznie nieaktywna w drzewie), nazywa się twardzielą.
Biel zbudowany z żywych komórek miękiszu drzewnego i żywych promieni rdzeniowych bierze udział w życiowych funkcjach drzewa związanych z przewodzeniem wody i gromadzeniem substancji odżywczych.
Twardziel, w przeciwieństwie do bielu, jest wypełniona komórkami ,martwymi i spełnia w drzewie funkcje mechaniczne. Pojawia się ona zwykle miedzy 20 a 40 rokiem życia drzewa, zależnie od jego gatunku, warunków ekologicznych siedliska i strefy klimatycznej. Udział twardzieli w drewnie zwiększa się z wiekiem drzewa. U niektórych drzew dojrzałych przewyższa ona niekiedy zawartość bielu (np. w drewnie drzew ze strefy podzwrotniko¬wej). U drzew dojrzałych o zróżnicowanym zabarwieniu strefy bielastej i twardzielowej biel obejmuje kilka lub kilkadziesiąt słojów rocznych, przy czym szerokość bielu jest różna, zależnie od gatunku drzewa, tj. od kilku milimetrów (np. 4 od 6 słojów w drewnie cisu) do kilku centymetrów (np. 50 do 60 słojów w drewnie sosny).
W związku z różnymi formami występowania twardzieli rozróżnia się 4 grupy drzew:
- drzewa twardzielowe o zabarwionej twardzieli – są to drzewa iglaste np. sosna, modrzew,
cis, jałowiec, oraz liściaste, takie jak: dąb, jarzębina, jabłoń, kasztan, morwa, orzech, śliwa,
topole i wierzby;
- drzewa twardzielowe o nie zabarwionej twardzieli - np.: jodła i świerk;
- drzewa o zabarwionej i nie zabarwionej twardzieli – np.: jesion i wiązy;
- drzewa beztwardzielowe (bielaste) - np.: brzoza, buk, grab, głóg, grusza, jawor,
kasztanowiec, klon, olcha i osika.
U wielu drzew liściastych beztwardzielowych występuje po ich ścięciu fałszywa twardziel. Pojawia się ona najczęściej w drewnie buka, brzozy i klonu zwykle w przynaczyniowej części pnia w postaci brunatnych plam o nieregularnym zarysie, których granice nie pokrywają się z granicą przyrostów rocznych. Zawartość substancji twardzielowych w drewnie powoduje nie tylko zmianę zabarwienia drewna lecz także zwiększa jego gęstość, twardość, zmniejsza przepuszczalność cieczy i gazów oraz zabezpiecza je w sposób naturalny przed niszczącym działaniem czynników biotycznych i atmosferycznych.
Drewno beztwardzielowe (bielaste) jest miękkie, porowate, ma stosunkowo niedużą gęstość, pod wpływem zmian wilgotności wykazuje dużą skłonność do paczenia się i kurczenia. Podczas nasycenia ma większą zdolność wchłaniania impregnatów niż drewno twardzielowe, lepiej też nadaje się do obróbki plastycznej.
Pon Lis 03, 2008 08:47 Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Reklama







Pon Lis 03, 2008 08:47
Ralven



Dołączył: 22 Paź 2008
Posty: 401
Skąd: Olsztyn

Post Odpowiedz z cytatem
Dziex dzięx oby więcej Very Happy
Pon Lis 03, 2008 09:46 Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość Nazwa Skype
Reklama







Pon Lis 03, 2008 09:46
Wyświetl posty z ostatnich:    

Odpowiedz do tematu    Forum Forum Edukacji Techniczno Informatycznej Strona Główna » Drewno Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Strona 1 z 1
Skocz do: 
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach

Forum Edukacji Techniczno Informatycznej  

To forum działa w systemie phorum.pl
Masz pomysł na forum? Załóż forum za darmo!
Forum narusza regulamin? Powiadom nas o tym!
Powered by Active24, phpBB © phpBB Group
Design by Freestyle XL / Flowers Online